Vandaag is het de 50e verjaardag van de Dag van de Aarde. Dit initiatief, dat voor het eerst het licht zag in 1970, is gericht op het bevorderen van de bewustwording van de schade die we aan de aarde aanrichten als bijproduct van menselijke activiteit. Een halve eeuw later is er veel meer bewustzijn over de fysieke en chemische impact die we op onze planeet hebben, de bronnen daarvan en de consequenties.<\/p>\n
Tegelijkertijd hebben we ook veel meer werk te doen. Het energieverbruik van de mensheid blijft groeien, en elektronica is een van de factoren die voor deze groei zorgt. Het gaat hierbij in het bijzonder om ineffici\u00ebnte verwerking van informatie, wat overtollig energieverbruik tot gevolg heeft.<\/p>\n
Computers en hun energieverbruik hebben een lange weg afgelegd sinds 1970. Maar tegelijkertijd zijn het er ook veel meer geworden. Er zijn sindsdien meer dan 3,5 miljard pc\u2019s geleverd, waarvan er naar schatting nog ongeveer 2 miljard<\/a> in gebruik waren in 2014. Tel daar de meer dan 6 miljard smartphones<\/a> bij op en u ziet dan dat het aantal actief gebruikte computerapparaten het aantal mensen op onze planeet ruimschoots overstijgt. En dan hebben we het nog niet eens over het IoT (Internet of Things), wat er nog meer zijn.<\/p>\n Deze apparaten, of om preciezer te zijn hun gebruikers, genereren elk jaar zettabytes aan data. Dat omvat onder andere zaken als 100 miljoen Instagram-foto\u2019s per dag<\/a>, een half miljoen tweets per minuut en 40.000 Google-zoekopdrachten per seconde<\/a>.<\/p>\n Hoeveel energie kost het opslaan en verzenden van al deze gegevens? Dat is erg moeilijk te berekenen, maar we kunnen een conservatieve schatting maken van de energie die datacentra verbruiken, en dat is dus de energie die wordt verbruikt om informatie op te slaan en deze van en naar consumentenapparaten te verzenden. Het gaat dan om meer dan 200 terawatturen<\/a>, oftewel het jaarlijkse energieverbruik van een land van gemiddelde grootte.<\/p>\n Dat is een zeer grove schatting, maar het geeft ons een idee. Het echte energieverbruik van alle digitale apparaten ligt natuurlijk veel hoger. En daar kunt u een aantal voorbeelden van zeer ineffici\u00ebnt energieverbruik bij optellen. Het Bitcoin-miningnetwerk alleen verbruikte bijvoorbeeld al bijna 67 terawatturen aan elektriciteit in zijn topjaar 2018. Met deze kennis kwamen we bij een onderzoek<\/a> naar hoeveel energie de wereld zou kunnen besparen door alleen maar Web-mining-aanvallen te blokkeren. Hieruit blijkt dat we tot dusverre de uitstoot van ongeveer 800 ton aan koolstofdioxide in de atmosfeer hebben voorkomen.<\/p>\n Achthonderd ton lijkt misschien niet erg veel op globale schaal, maar dat is slechts het topje van de ijsberg; mining-aanvallen zijn zeker niet de enige bron van ongewenste computeractiviteit. In 2019 zakte hun aandeel tot 1,37%, terwijl geblokkeerde URLs voor 25,45% van het totaal vormden van de 2,8 miljard schadelijke objecten die Kaspersky-producten weerden.<\/p>\n Achter elke schadelijke URL zit een website die hosting vereist (en energie om de servers die die website hosten te laten draaien), evenals computercapaciteit om de website op de apparaten van gebruikers weer te geven, die ook weer energie verbruiken. Dus elke geblokkeerde schadelijke URL bespaart een klein beetje energie, en al die kleine beetjes zijn uiteindelijk heel wat.<\/p>\n We zijn pas net begonnen met het onderzoek naar hoe verschillende soorten schadelijke objecten van invloed zijn op het energieverbruik van de apparaten die ze infecteren en hoe dat zich opstapelt op globale schaal, maar we kunnen u al een aantal idee\u00ebn geven over hoe u uw eigen bijdrage aan deze buitensporige uitstoot kunt verminderen:<\/p>\n Schakel web-antivirus in zodat schadelijke en phishing-pagina\u2019s worden gefilterd.<\/p>\n Houd er rekening mee dat de energie-impact van het draaien van een beveiligingssysteem lager is dan die van een gemiste infectie, zoals uit onze eerste onderzoeken<\/a> is gebleken.<\/p>\n