{"id":28054,"date":"2022-01-28T14:57:51","date_gmt":"2022-01-28T12:57:51","guid":{"rendered":"https:\/\/www.kaspersky.nl\/blog\/?p=28054"},"modified":"2022-01-28T14:57:51","modified_gmt":"2022-01-28T12:57:51","slug":"information-check-2022","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.kaspersky.nl\/blog\/information-check-2022\/28054\/","title":{"rendered":"Wie kunt u vertrouwen op het internet?"},"content":{"rendered":"

Dankzij het internet hebben we toegang tot een potentieel oneindige hoeveelheid informatie, die vaak moeilijk te sorteren is, waardoor het lastig is om uit te vogelen wat er wel en niet waar is. We hebben allemaal krantenkoppen gezien als \u201cNederlandse wetenschappers bewijzen dat het coronavirus niet bestaat\u201d, \u201cOngevaccineerde mensen worden in concentratiekampen in Australi\u00eb vastgehouden\u201d en \u201cMet HIV besmette naalden in bioscoopstoelen geplaatst\u201d. Dit zijn voorbeelden van mythes die zich op het wereldwijde web verspreiden en die we tegenwoordig meestal \u201cfake news\u201d noemen.<\/p>\n

Veel mensen geloven fake news, ongeacht leeftijd of sociale status. Zo was een tech-vriend van middelbare leeftijd van mij onlangs schuimbekkend aan het vertellen dat de producten van McDonald\u2019s ongeschikt zijn voor menselijke consumptie. Dit was hem via een TikTok-video verteld. Daarin zei een meisje dat chef-kok Jamie Oliver voor de rechter had bewezen dat het vlees in de hamburgers van McDonald\u2019s \u201congeschikt voor menselijke consumptie\u201d was.<\/p>\n

In slechts vijf minuutjes zoeken, was al te zien dat dit verhaal heel anders in elkaar zat<\/a>. Er was helemaal geen rechtszaak, alleen een tv-show waarin de chef de hele voedselindustrie in de Verenigde Staten bekritiseerde. Even later brachten enkele journalisten de daaropvolgende wijziging in de receptuur van McDonald\u2019s daarmee in verband. Het hele verhaal speelde zich af in 2011-2012. Deze mythe leeft nog altijd voort op zowel sociale netwerken<\/a> als in verschillende lokale media<\/a>.<\/p>\n

We lachten er natuurlijk hartelijk om en vergaten het geschil. Niettemin is een belangrijke les dat informatie moet worden gecontroleerd, omdat nep-informatie op plekken kan worden gevonden waar je dat juist het minst verwacht. Wij stellen voor dat u informatie op basis van het volgende algoritme bekijkt om uit te vinden waar u begint met het ontrafelen van complexere en belangrijkere verhalen dan de \u201cvlees-fail\u201d van McDonald\u2019s.<\/p>\n

Zoek de bron van de informatie<\/h2>\n

Het eerste wat u moet doen, is nagaan waar de informatie vandaan komt. Er kunnen hier verschillende opties zijn. Mediakanalen, bloggers, messenger-kanalen en communities op sociale netwerken hebben meestal een bepaalde reputatie. Het is belangrijk te begrijpen dat zelfs de meest gerenommeerde en gerespecteerde media onzin kunnen publiceren. Grote mediabedrijven zoals BBC<\/em>, The New York Times<\/em>\u00a0en Paris Match<\/em>\u00a0hebben allemaal meer dan eens fouten gemaakt. Deze verificatiefase is vooral nodig om bronnen te filteren die als \u201cbeslist niet te vertrouwen\u201d zijn aangemerkt. Dit zijn bijvoorbeeld bronnen met humoristisch nieuws (zelfs serieuze journalisten geloven soms nepnieuws van onder meer The Onion<\/em>) en allerlei vreemde WhatsApp-berichten die met de nodige voorzichtigheid moeten worden behandeld.<\/p>\n

Zoek links naar de primaire bronnen<\/h2>\n

Alle informatie die beweert betrouwbaar te zijn, moet links bevatten naar originele bronnen. Een artikel of post zonder links mag niet worden vertrouwd. De volgende stap is het controleren van de links zelf. Alles hangt af van de details van het materiaal. Als er bijvoorbeeld in een tekst gebeurtenissen in het buitenland worden beschreven, moeten er links zijn opgenomen naar plaatselijke publicaties in de oorspronkelijke taal. Hoe weten de auteurs anders van de gebeurtenis? Verwijzingen naar offici\u00eble publicaties of wetenschappelijke studies zijn ook een goed teken van aannemelijkheid.<\/p>\n

Controleer bepaalde feiten<\/h2>\n

Elk soort tekst-, video- of audiomateriaal bevat bepaalde feiten die door andere bronnen kunnen worden geverifieerd. Vaak gaat het om namen, data, geografische locaties, enkele wetenschappelijke feiten, enzovoort. Deze gegevens kunnen met een snelle internetzoekopdracht worden geverifieerd. De zoekmachinebedrijven zelf vertellen u meer over alle mogelijkheden van complexere zoekopdrachten. Dit materiaal<\/a> zal u bijvoorbeeld helpen te begrijpen hoe u op de juiste manier naar informatie kunt zoeken op Google.<\/p>\n

Als u meer dan twee of drie onnauwkeurigheden vindt, mag de tekst waarschijnlijk niet worden vertrouwd. Dit betekent niet altijd dat auteurs u moedwillig proberen te misleiden. Het is heel goed mogelijk dat zij, te goeder trouw, gewoon niet weten waar ze over schrijven.<\/p>\n

Probeer achter de motieven van de bron te komen<\/h2>\n

De eerste drie tips hebben betrekking op het controleren van feiten, maar daarnaast is de toon waarop informatie wordt gepresenteerd ook van belang. Zelfs als de auteurs geen regelrechte leugens verspreiden, kunnen de juiste nadruk en zorgvuldig gekozen feiten in een artikel het beeld vertekenen en uw mening be\u00efnvloeden. Daarom is het nuttig om de intenties of eventuele vooringenomenheid van de bron<\/a> in aanmerking te nemen, want dat zal u helpen om de informatie objectiever te beoordelen.<\/p>\n

Let goed op de details<\/h2>\n

Als de basisfeiten coherent lijken, let dan op de details: afbeeldingen, citaten, termen en veelvuldig gebruik van superlatieven. Laten we elk punt afzonderlijk behandelen:<\/p>\n